Glas in lood 4

Elke woensdag, na mijn laatste les, kom ik met de bus van Leeuwarden naar Warmenhuizen gereden. Moe plof ik dan net voor het eten op de bank en ik spreek elke week weer de volgende woorden uit: “Ik heb eigenlijk niet zo’n zin”. Ik heb woensdags na het eten mijn ‘veel te vroege’ verjaardagscadeau. De cursus glas in lood. Na het eten, wacht ik netjes tot het tien voor half acht is, stap in de auto van mijn moeder en rijd naar de werkplek.

Stiekem begint het onderweg naar de werkplek al de kriebelen en de tien minuten rit is lang genoeg om mij enthousiast op haar stoep te doen staan. Net als de vorige avonden, heb ik geprobeerd hard door te werken. Ik zou het resultaat zo graag eens willen zien, na al die uren voorwerk. Met goede moed dat ik een resultaat zou zien ben ik vanavond begonnen met (eindelijk) het leggen van de loodlijnen.

IMG_1976

Stukje voor stukje heb ik de stukjes op hun plek gelegd. De loodlijnen moeten zo netjes mogelijk aansluiten, om verschuiving, breken en rammelen te voorkomen.

IMG_1975

Met spijkertjes kon ik de geplaatste stukken op hun plek houden.

IMG_1979

Een uurtje later… hebben alle stukken glas hun plek gekregen. Het was soms nog best lastig, omdat ik het glas dan toch even bij moest slijpen. Of de loodlijnen sloten dan net niet goed aan, waardoor het even meer tijd kostte. Ik heb een combinatie gemaakt van drie verschillende diktes, in de loodlijnen. Namelijk 5, 7 en 10 (ik denk gewoon millimeters..). Om het niet te statisch te laten lijken. Misschien kan je het wel zien in de foto hierboven.

Vervolgens heb ik de buiten rand aan de spijker-kant en de bovenkant toegevoegd. Zodat het een gesloten geheel werd. Tijd om te gaan solderen!

IMG_1985

Alle plekken waar de loodlijnen elkaar kruisen, moest ik ze aan elkaar solderen. Door die plekken eerst te bestrijken met een soort olie, en vervolgens met de soldeerbout hete tin toe te voegen. Het moest een beetje rap gebeuren, omdat de loodlijnen ook kunnen smelten. Daarom mocht ik de soldeerbout niet te lang op de kruisingen zetten.

IMG_1987

Nu, na het solderen is het raam echt één geheel geworden. Vanaf nu kan het ook voorzichtig opgetild worden. Ik was gelukkig nog net op tijd, om het met licht te bekijken. De zon was ondertussen al onder, maar er scheen nog een heel klein beetje licht buiten. Ik dacht dat ik waarschijnlijk geen goede foto meer zou kunnen maken met zo weinig licht, maar dat lukte gelukkig wel! De camera maakte een foto waarop het lichter lijkt dan dat het in werkelijkheid was. Ik vind het ontzettend leuk om mijn ontwerp en werk eindelijk tegen het licht in te zien. Het is leuk om te zien hoe de kleuren combineren en hoe mijn idee tot stand gekomen is. Ik ben blij met het resultaat tot nu toe. De foto heb ik hieronder gezet =]

IMG_1980

Door de donkere omstandigheden koos mijn camera automatisch voor een langere sluitingstijd. Ik wilde mijn docent niet te lang zo laten staan, dus heb gewoon met automatisch gefotografeerd. Hierdoor is de foto niet helemaal zuiver en kloppen de kleuren niet helemaal met de werkelijkheid, maar het komt een heel eind in de buurt!

Helemaal happy en vol energie kwam ik een uurtje geleden thuis. Zo moe als ik voor de cursus was, zo wakker ben ik nu (mooi tijd om dit stuk te schrijven). Het is volgens mij een goed teken als je van een bezigheid energie krijgt. Ik weet ook zeker dat ik nog vaker dingen zal gaan maken met glas in lood.

De derde week van juni heb ik de laatste afspraak staan voor deze cursus. Mijn docent heeft een heel groot project lopen, die de komende weken al haar aandacht vergt. Ze restaureert alle ramen in een heel mooi, oud klooster hier in de buurt.
Tijdens mijn laatste afspraak bij haar zal ik alle loodlijnen mooi glad maken, de lijnen kitten (tegen het rammelen van de ramen) en het lood bewerken met ‘iets’ (waardoor de lijnen donkerder worden en de kleuren nog meer naar voren komen).

Ik ben ontzettend benieuwd!

Nu ga ik kijken of ik al kan slapen … ;) truste.

 

Loading Facebook Comments ...